کد خبر:1636
پ
Logo popup

قشقایی یا عشایر؟

مدت زمانی است که مسئله ای به شدت باعث عذاب بنده می شود و حتما که هر قشقایی آگاه  هم از این موضوع رنج می برد و فکر نمی کنم  که هیچ  قشقایی هم در صورت اطلاع از اهمیت موضوع از این بابت خوشحال باشد!: دوستان آیا تا به حال از خود پرسیده اید که […]

مدت زمانی است که مسئله ای به شدت باعث عذاب بنده می شود و حتما که هر قشقایی آگاه  هم از این موضوع رنج می برد و فکر نمی کنم  که هیچ  قشقایی هم در صورت اطلاع از اهمیت موضوع از این بابت خوشحال باشد!:

دوستان آیا تا به حال از خود پرسیده اید که  چرا در کشور ما  هیچ مسئولی حاضر به بردن اسمی از قشقایی نیستند؟و همیشه ایل ما را به اسم عشایر! خطاب می کنند و حتی هنرمندان و افراد بزرگ ما را هم(حتی اگر فرد قشقایی مورد نظر شهرنشین هم باشد!) به عنوان عشایر معرفی می کنند و آنقدر تاریخ و فرهنگ و هویت ما را دست کم می انگارند که حاضر نیستند ما را به اسم واقعی خودمان خطاب کنند.به عنوان مثال هر از چند سالی که اثری هنری و یا موسیقی قشقایی از تلویزیون پخش می شود بلافاصله آن را مربوط به عشایر فارس می دانند و هیچ نامی از قشقایی نمی برند که این موسیقی یا این صنایع دستی به ایل قشقایی مربوط است !همه این افراد بالحتم می دانند که  آن فرد یا افرادی که زحمت کشیده و این اثر را آفریده اند هدفشان چیزی  جز احیای فرهنگ و هنر و آداب و رسوم مخصوص قشقایی نبوده و این را هم می دانند که تا وقتی که این اثر معرفی شده ؛با نام واقعی و درست خودش و آن چیزی که مد نظر تولید کننده آن اثر بوده، شناخته نشود  هیچ  فایده ای به حال تهیه کننده ندارد .آیا این افراد چیزی هم از فرهنگ می دانند؟بدیهی است این گونه رفتارها بیشتر به نابودی یک  فرهنگ منجر خواهد شد تا احیای آن. آن افرادی که یک بارهم در مسئولیت چنین کاری قرار بگیرند و این نام را خطاب کنند آیا از خود سوال کرده اند که ملتی که دارای زبان مجزا،فرهنگ و آداب و رسوم مجزاست آیا نباید اسمی هم داشته باشند؟البته که  خودشان بهتر می دانند که اسم عشایر مربوط به یک قشر خاص و افراد خاصی نیست و هر کسی از ایران که هیچ،از هر جای دنیا هم که باشد و به امور دامداری و امثال آن مشغول شود یک عشایر محسوب می شود در حالی که همین فرد قبل از اینکه عشایر باشد دارای آداب و رسومی بوده اند که باعث تعلق وی به یک فرهنگ و یک ملت می شده است و کلمه عشایر فقط و فقط اسم یک حرفه و شغل است نه یک نام فرهنگی و ریشه دار…

کیست که نظاره گر نیست شدن نام هویتش و فرهنگش و زبانش باشد ولی دلش به درد نیاید؟ با این روال شهرنشینی که  عشایر ما  دارند  اگر همین روال  ادامه یابد و ما هم منتظر تصمیم بقیه باشیم  و تلاشی نکنیم ،مشخص است که طی چند دهه ی آینده  اصلا عشایری نخواهد بود که حتی نامی از همین عشایر برده شود که چه برسد به قشقایی ای که از چند دهه پیش تا الان بعضی  افراد نادان حاضر نبوده اند که نامی از آن برده شود.اسم این افراد را نادان می گذاریم .چرا؟چون که اگر فرد عاقلی باشد این را باید بداند که چند فرهنگی بودن به هیچ وجه باعث ضعف سیستم یک جامعه یا کشور نخواهد شد بلکه در صورت برنامه ریزی صحیح و استفاده از ظرفیت چند فرهنگی،وجود فرهنگ های مختلف در یک جامعه نه تنها هیچ تهدیدی نیست بلکه یک امتیاز ویژه می باشد همانطور که  در کشورهای پیشرفته، امروزه به موضوع  چند فرهنگی بودن یک جامعه  به عنوان یک امتیاز نگاه می کنند.این دست اندرکاران یک کشور است که به عنوان نمایندگان همه اقشار مردم یک کشور و نه قشر خاصی از مردم کشورش باید زمینه سازش بین اقوام مختلف را فراهم سازد که همه افراد توانایی مواجهه و تحمل سایر  فرهنگ ها را داشته باشند و در سایه این سازش ؛زمینه کافی و یکسانی برای شکوفایی استعداد های همه اقشار جامعه وجود داشته باشد.پس اگر در احقاق این امر ضعفی وجود داشته باشد نه اینکه غرامت آن را باید  اقوام مختلف با بهای نابود شدن فرهنگ و زبانشان  بدهند.

حرف ما اینجاست که ما باید باهم  تلاش کنیم که نام قشقایی را زنده کنیم که در هر شرایط زندگی(عشایری،روستایی،شهری،خارج از کشور و …..) نام قشقایی همواره زنده بماند ؛ همراه ما باشد و سینه به سینه  به فرزندان و آیندگان ما هم برسد نه طوری باشد که خدای نا کرده روزی بیاید که هر کدام از ما  حسرت  گذشته و یا حتی همین روزها را در دل داشته باشیم یا  به بیان دیگر  ما هم با نادانی خودمان  افرادی را که  موافق بودن ما در صحنه نیستند و همین طور که ما در چنین وضعیتی باشیم سود بیشتری برایشان وشاید حتی منافعشان دارد را در نابودی خودمان  یاری کنیم که به قول ضرب المثل  {{ائز گوروموزا تیکان اکگ}} خودمان با دستان خویش هویتمان را خاک کنیم. البته که نام قشقایی باید همراه با هویت اصلی خود،زبان،فرهنگ و  آداب و رسومش همراه باشد و در غیر اینصورت نام قشقایی به تنهایی هم تاثیری به حال ما ندارد.

دوستان عزیز ما بخواهیم و نخواهیم این موضوعات واقعیت تلخی است که امروز گریبان گیر ماست و  در صورتی می توانیم به قشقایی بودنمان افتخار کنیم و بر خود ببالیم  که پیروزمندانه این مشکلات را حل و فصل نماییم و آنچه که تا الان از دست داده ایم را به خود و ایلمان بازگردانیم تا آن چیزی که لایق ایلمان است را در دست داشته باشیم  و همان طور که همه ما می دانیم و کاملا بدیهیست دل هیچ کسی به حال ما نمی سوزد که کمکمان کند مگر این که خودمان بخواهیم و خودمان هم کسی نیست به جز من و شما؛وگرنه مسلم است که  همه ی داشته هایمان همانند نداشته هایی می شود که در گذشته داشته ایم و الان نداریم و در آینده ای نه چندان دور نتیجه ی رشادت ها،جوانمردی ها،جنگاوری ها،نزاکتها،زیباییها ،عفت ها،افتخارات،کمالات و پاکدامنی های دلاور مردان و شیرزنان قشقایی چیزی جز فرزندانی بی هویت و بی مسئولیت و بدون تعصب نسبت به هویت و فرهنگ اصلی خودشان نخواهد بود.آن موقع است که باید زار زار به حال خودمان گریه کنیم و به گذشته غبطه بخوریم که چرا از داشته هایمان مراقبت نکرده و به سادگی  از دستشان دادیم؟و هم چنین آن موقع است که برای جبران کمبود های هویتی خود دست به دامن یک هویت بیگانه شده تا همان چیزی که قبلا برایمان هیچ ارزشی نداشت و حتی از آن می گریخته ایم را در یک قالب جدید بیابیم و در پناه آن زندگی ای کنیم (که البته امروز قسمتهایی از اینگونه  زندگی را همه ما از نزدیک مشاهده کرده و حتی شاید هم چشیده ایم ولی متوجه نبوده و نیستیم ) و البته که اگر خدای ناکرده این موضوع برای هر فرد یا گروهی پیش بیاید  صد بار مردن بهتر از این چنین زندگی خواهد بود..

یازان :قشقایی

صولت الدوله سردارعشایر سردار دل هاست
مشاهده خبر...
کلیدواژه : قشقایی
دیدگاه کاربران ۱ دیدگاه
  • وحید ۱۲ مهر ۱۳۹۴ / ۴:۲۲ ب٫ظ
    0 0

    ممنون وتشکر از دوست عزیز اما باید از خود استانها شروع کنیم اگر برنامه قشقایی داشتیم که نداریم ولو کم هم باشه باید به مسولین استانی گوشزد کنیم لفظ قشقایی برازنده تر است نه عشایر که همه اقوام ایرانی دارند

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید